Filosofie

- Mark Bernaert-8

Het gaat om zien, waarneming als levenshouding

Iedere lijn die men als architect trekt bij een ontwerp is niet alleen geen potlood, geen inkt of computerschermpartikel, het is ook geen steen, glas, staal … maar het is: ruimtegevoel, lichtinval enz… en bovenal is het de materialisatie van een gedachte, van een engagement, een sfeer, een gestolde emotie en steeds in functie van de mens.

 

 

 

Men verwondert zich al te veel over wat men zelden ziet, en te weinig over wat men dagelijks ziet.- Mark Bernaert-51

Als men zich tijdens het leven blijvend kan verwonderen, naïef zijn in de zuivere betekenis, is dit een natuurlijke ingesteldheid van interesse, zich open stellen. Dit vormt de morele kritische drager van creatieve/ innovatieve kracht.

De stad als complex levend organisme benaderen, als gevoelig weefsel, dat afstotingsverschijnselen kan vertonen, en toch hedendaags blijft. Aldus ingrijpen op een manier waarbij respect en schroom voor de site, voor het straataspect, voor de proporties voor het gebruikte materiaal, voor het métier wordt betoond. Geen tabula rasa of agressie, geen trends, geen manifeste daden, maar op een hedendaagse wijze een taal spreken waarbij het subtiele verschil gemaakt wordt in de context. Een contextueel zijn met een eigen taalgebruik.(bron: A+ Architektuur n° 137, i.v.m. het “Hof van Fiennes “, Korenlei, Gent)